Vallen hoort bij het wielrennen, je kunt het zien aan de renners: iedereen heeft oudere of verse littekens. Maar dat is geen reden om er makkelijk over te doen. Met name bij de 50- min hebben we de afgelopen tijd te maken gehad met valpartijen, met de massale valpartij bij aankomst tijdens de Liesbosronde voorlopig als triest dieptepunt. De gevolgen van zo'n val zijn niet gering maar hoe kunnen we dit voorkomen en wie is er verantwoordelijk? 

 Een greep uit de verwondingen de laatste tijd:

• - twee gebroken ribben
• - gebroken arm
• - vier afgebroken ondertanden
• - sleutelbeen door schouderblad
• - zwaar gekneusd heupbeen
• - hersenschudding
• - gebroken nekwervel

Hersteltijd van enkele dagen tot weken lang rust, medische behandeling, kaakchirurgie, soms blijvend letsel.  Wie rust moet houden kan ook niet werken; lastig voor jezelf en voor jouw werkgever, en helemaal vervelend als je zelfstandige bent. Over de kosten in dit verband, medisch en ziekteverlof hebben we dan nog even niet, ook niet over de kosten van het materiaal (we weten wat het kost om een kapotte carbon voorvork of een kapot snel wiel te moeten vervangen).

Verantwoordelijkheid van renners. Dan rijst de vraag of dergelijke zaken voorkomen kunnen worden door voorzichtiger te zijn in de koers. Wat we weten is dat meer dan 80% van de valpartijen gebeurt in de laatste twee ronden, 90% in de laatste ronde, en 95% vlak voor de aankomst. Daar zitten de risico's, ook dat weet iedere renner eigenlijk wel. Afgezien van tekortkomingen in parkoersen (ook dat komt helaas wel eens voor) komt het overgrote deel van de valpartijen voort uit het maken van fouten en foutjes, gedrang en het (bewust) nemen van risico.

Risico nemen voor de prijzen vinden wij eigenlijk onbegrijpelijk. Wie wint kan 15 euro verdienen, een handjevol heeft iets tussen 5 en 10 euro. Plus eventueel een uitslag in de krant en op de website. Daar ga je toch niet je gezondheid, je dure spullen en misschien zelfs je baan voor op het spel zetten?

De deelname van renners geschiedt geheel op eigen risico. Een beetje verantwoordelijkheidsgevoel is dan ook uitermate belangrijk. Natuurlijk ben je mede afhankelijk van andere renners, een aantal renners heeft ondertussen een reputatie opgebouwd, maar het blijft altijd de keuze van de renner zelf om daar wel of niet in mee te gaan. Bij een massasprint loop je dus per definitie meer risico door mee te doen in het gedrang van de strijd. Natuurlijk zal iedere renner wel eens een verkeerde inschatting maken (trapper op de grond, stuurfoutje....) en dan is het belangrijk dat iedereen onderling ook voldoende respect toont om een incident op te lossen. Je eigen verantwoording nemen is dus het beste en veiliger en over het algemeen komen waaghalzen zich zelf toch een keer tegen.

Verantwoordelijkheid organisatoren. De organisatoren van een BWF wedstrijd zijn verantwoordelijk voor een veilig parkoers. Zij zorgen o.a. voor een deugdelijke wegafzetting (eventueel met BWF materiaal) en voldoende verkeersregelaars die het parkoers verkeersvrij houden. Dit laatste blijkt in de praktijk overigens lastig, omdat je afhankelijk bent van de medewerking van de verkeersdeelnemers (die soms echt niet willen luisteren). Verder is het voor organisatoren ook lastig om aan voldoende gecertificeerde verkeersregelaars te komen en blijven zij natuurlijk sterk afhankelijk van vrijwilligers die bereid zijn om een handje te helpen. Op grotere omlopen (de wens van veel renners) zijn er bovendien juist weer meer verkeersregelaars nodig en is de kans op parkoers betreders alleen maar groter. Een renner mag er dus vanuit gaan dat het parkoers veilig is, maar tegelijkertijd blijft het opletten geblazen.

Verantwoordelijkheid Jury. De jury zit natuurlijk niet in de koers en kan dus niet zelf zien wat er elders op het parkoers gebeurt. De renners zien wèl wat er gebeurt, al zien ze het niet allemaal. Met "horen zeggen", en "via-via" kan de jury weinig. Het is dus van belang dat eventueel wangedrag bij de jury wordt gemeld op basis van feiten en niet op basis van vermoedens. Bij vermelding van feiten zal de jury de renner ter verantwoording roepen en eventueel ingrijpen. Het vervelende voor structurele waaghalzen is overigens dat zij vaak ook een wijzende vinger krijgen als zij geen enkele betrokkenheid hebben gehad, maar dat is nou eenmaal het effect van hun eerder getoonde gedrag.

Verzekering bij deelname aan B.W.F. wielerwedstrijden. Deelname aan wielerwedstrijden van de BWF geschiedt volledig op eigen risico. Persoonlijke lichamelijke en/of materiële schade blijft dus voor eigen rekening. Wel iets om over na te denken voor je je in gevaarlijke situaties stort! Indien een renner aansprakelijk is voor schade die hij toebrengt aan een derde, dan zal daarvoor de eigen WA-verzekering moeten worden aangesproken. Ook hier geldt dus: door renners onderling, en mag je verwachten aangesproken te worden voor schade en letstel als je daar aantoonbaar de veroorzaker van bent!

De BWF heeft een aansprakelijkheidsverzekering voor haar eigen aansprakelijkheid voor schade, die door doen of nalaten van de BWF wordt veroorzaakt aan een derde. Deze aansprakelijkheidsverzekering omvat tevens de eventuele aansprakelijkheid van vrijwilligers die werkzaamheden voor de BWF verrichten (indien de schade niet reeds op de aansprakelijkheidsverzekering van de vrijwilliger zelf is gedekt).

Kritiek en klachten. De BWF staat open voor verbetersuggesties en/of feitelijke klachten. Deze kunnen worden gemeld via e-mail ( Dit e-mail adres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. ) en/of post (secretariaat). Hierbij is het echter belangrijk om te beseffen dat alle organisatoren alsmede de BWF een zwaar tekort aan vrijwilligers kennen. Het is dus niet helemaal eerlijk om de mensen die bereid zijn om juist wel te helpen, tegelijkertijd van de nodige kritiek te voorzien. De beste remedie voor verbetering is dan ook meer vrijwilligers (jury, verkeersregelaars, parcoursbouwers, EHBO'ers, enz..). Wij handhaven dus de oproep, die wij al een jaar lang doen, om vrijwilligers bij ons aan te melden.