Onze nieuwe organisator ‘’De Zes Bochten’’ organiseert komend Pinksterweekeinde een wielerfestijn in Ammerzoden. Daarin is het BWF-programma ingepast op maandag 20 mei a.s. (met onze vaste categorieën, starttijden en afstanden). Het parcours is 1200 meter met (u raadt het al) daarin dus zes bochten (vijf keer naar links en één keer naar rechts). Het parcours is voor de helft klinkers en voor de helft asfalt. Wij begrepen van de organisator dat er voor de BWF-podia in totaal 9 trofeeën klaarstaan. Start en finish zijn op winkelcentrum De Haar. Op dat plein bevindt zich ook de inschrijving in Partycentrum De Weesboom. Meer informatie vindt u op www.ammerkrant.nl. Wij wijzen erop dat die website nog melding maakt van een permanence bij de voetbalvereniging. Omdat die voetbalvereniging zelf die maandag een toernooi heeft, is de permanence echter verplaatst naar de tennisvereniging aan de Advocatenlaan 7 A. Dit is 250 meter van de start. Tevens vindt u daar douchegelegenheid.  Wij gunnen Ammerzoden deze eerste keer met de BWF natuurlijk een goede opkomst en roepen u dus van harte op om deze nieuwe ronde te komen rijden. Tot maandag!

Komende zondag is de Raambergse voorjaarsmarkt te Zundert, alwaar het BWF kampioenschap zal worden verreden. De inschrijving is in de Feesttent op de Willebrordusstraat te Zundert. In feite is de normale categorieindeling voor een A wedstrijd van toepassing. Echter, alleen BWF licentiehouders, aangevraagd en betaald voor 1 mei j.l., komen bij deelname in aanmerking voor het kampioenschap. Deelnemers met een licentie van andere bonden of daglicentiehouders, zijn van harte welkom om een mooie uitslag te rijden maar kunnen geen BWF kampioen worden (zie ook onze reglementen). Voor details over de locatie en het parcours verwijzen wij naar de website van de organisatie: http://www.wielersitezundert.nl/index.php/wedstrijden/5-mei-2013-bwf-kampioenschappen-in-klein-zundert

Normaliter is het in Terheijden zwaar op de kant maar vandaag stonden de windmolens aan de horizon helemaal stil en zelfs de pluim van de Amercentrale ging in de verte steil omhoog. Bij de BWF50+ maakte een groepje van zeven man het verschil en won Rini van Zundert. Bij de BWF50- bleef de hele boel bij elkaar en kon John de Leeuw in z’n eentje de meute net voor blijven, voor Bram Sprangers die op zijn beurt Terheijdens kampioen werd. Bij de amateurs won Arno Hartog de sprint.

Op zondag 14 april j.l. heeft wielervereniging Sporting Oekel onder prachtige weersomstandigheden alsnog de koers voor de BWF kunnen organiseren. De wedstrijd had een A programma met om 10.30 uur de start van de BWF50+, 12.00 uur BWF50- en om 13.30 uur de amateurs.

Hans Lap en John de Leeuw spurten het best

In de nacht had het nog een graad of twee gevroren, en bij de start van de 50+ was het nog knap fris. Maar Guido Claessen had ons al voor aanvang koers verzekerd dat de zon in Belgie er al door was, dus dat het allemaal goed zou komen op het Moleneind en zo geschiedde. Een van de omwonenden was overigens zo vriendelijk geweest om de BWF te tippen over mogelijk glas op het parcours, vanwege werkzaamheden, dus de bezemploeg moest nog even flink aan de slag . Maar toen lag er ook een parcours waarop 40 gemiddeld toch mogelijk moest zijn.

Eerste ontsnapper bij de 50+ was Paul van Heiningen (dit jaar met baardje). Hij werd afgelost door Jac de Klerk en Wally Buurstee, die een heel aardige voorsprong namen. Maar het peloton schrok wakker toen bleek dat er niet zo heel veel ronden meer te gaan waren en het gat nog steeds 30 seconden was. Een sterke groep maakte zich los en zette de achtervolging in. De slag gemist hadden Hans Lap, Ad Prinsen en ook Rene Haast, maar met een uiterste krachtsinspanning kwamen ze er toch bij, waarna in krap drie ronden tijd Buurstee en De Klerk ingerekend werden. De twaalf reden steeds verder weg en konden ruim tevoren nadenken over de aankomst. Toen er niemand wegkwam werd besloten tot een soort van sur-place bij de laatste bocht, waardoor de sprint vanaf 20 in het uur ingezet moest worden. Ad Prinsen maakte zichzelf onmiddellijk kansloos door uit het pedaal te schieten, Alfons van Geel leek het te gaan halen, maar het was Hans Lap die het beste uitkwam op de streep - een knap staaltje nadat hij eerder op eigen kracht het gat naar de kop gedicht had. Alfons twee, Guido drie en Jac voor de verandering eens vier. Dre Zijlmans en Peter Voesenek waren nog knap weggereden uit het peloton voor de plaatsen 13 en 14, en Menno Grootjans ontfermde zich daarachter over de laatste prijs.

Bij de 50- had men snel door dat het parcours er supersnel bijlag - hetgeen later bevestigd werd door het gereden gemiddelde dat boven de 42 km/uur uitkwam. Wegkomen was er dus niet bij - er achter uitwaaien daarentegen des te meer. Met het zonnetje aan de hemel was het inmiddels wel erg lekker rijden geworden, en er viel dus ook een zeker aantal korte broeken te signaleren in de groep. Maar als gezegd: ervanwegrijden (zoals onze zuiderburen zo mooi zeggen) - dat zat er niet in. Was het de hele koers al een tikje nerveus, de laatste ronde gierden de zenuwen door de keel. Alles en iedereen reed naar voren, en daar was het al vol, dus werd een aantal renners de stoep op gedwongen, waaronder de broers Verhagen, die daardoor aardig wat plaatsen inleverden. Maar ze kwamen nog heel aardig terug. Te laat om John de Leeuw te achterhalen: die knalde met 50 in het uur door de laatste bocht en had hem van alle renners het eerst op de 11, waardoor hij op de aankomststrook al snel een gaatje had dat niemand meer kon dichten, hetgeen John de gelegenheid gaf op het gemak aan te komen. Maar de broeders Miguel en Angelo Verhagen zorgden voor een leuk vervolg van de zondag thuis door beslag te leggen op de plaatsen twee en drie. Dat zal gezellig zijn geweest.