In Chaam was alles perfect voorbereid op het BWF kampioenschap. Het weer was het enige wat men niet in de hand had. De renners trokken zich er echter niks van aan. Honderd renners gingen vol ambitiie van start. René Haast, Guido Cleassens en Marcel van der Poel werden de nieuwe kampioenen. Bij het publiceren van de foto's zijn er wat problemen met de website ontstaan. Hier wordt aan gewerkt. 

  BWF50+   René Haast prolongeert titel.

Door: Ad van Broekhoven.  René Haast mocht na een zware wedstrijd, met veel wind en regen, een nieuwe BWF50+ kampioenstrui aantrekken. Hij was de snelste van een kopgroep die halfkoers was ontstaan en prolongeerde hiermee zijn titel. Alfons van Geel, de nummer twee van vorig jaar, moest met een derde plaats een trede lager. De tweede plaats was dit jaar voor Ad van Broekhoven. Hij had zichzelf liever een mooier verjaardagscadeau gegeven, maar sprak toch van een mooie en lekkere wedstrijd. Hij bracht de wedstrijd op gang in de vierde ronde door alleen op avontuur te gaan. Al snel kreeg hij gezelschap van Alfons van Geel en samen bouwden ze gestaag hun voorsprong uit op het peloton. Daar kwam verandering in toen een achttal zich losmaakte van de groep. Kees Christianen, Ad Prinsen, Willem Hus, Paul van Heijningen, Geert Oosterbosch, René Haast, Rick Borremans en François Raeymaekers sloten half koers aan bij de twee koplopers. Kees Christianen probeerde een paar keer op zijn bekende wijze om de groep uit elkaar te rijden, maar enkel Rick Borremans en Geert Oosterbosch moesten passen. Met acht sterke renners werd het een spannende finale met diverse aanvallen, die allemaal vrij gemakkelijk teniet gedaan werden. De laatste kilometer, met de harde wind schuin tegen, was bloedstollend en het geduld van de renners werd danig op de proef gesteld. Ze stonden bijna surplace, wachtend op diegene die de eerste aanval zou plaatsen. Het was Willem Hus die aanging, waardoor hij de rest weer op gang trok en René Haast perfect lanceerde naar zijn tweede BWF titel. In deze mooie sprint bleef Ad van Broekhoven aan de streep slechts enkele centimeters voor op Alfons van Geel, Ad Prinsen en Kees Christianen.  

BWF50-   Guido Cleassens flikt het voor de derde keer.

Door: Marino van den Berg. Hij had er al geen misverstand over laten bestaan. Guido wilde voor de derde keer op rij kampioen worden, voordat hij volgend jaar naar de 50plus categorie gaat overstappen.  Guido voegde de daad bij het woord en ging samen met Luc Verheijen al vroeg in de aanval. Het zag er lang naar uit dat hun poging was gedoemd om te mislukken, maar ze hielden dapper stand. Het peloton zat vol individualisten en organisatie kwam niet echt op gang. De twee Belgen ging dus onderling uitmaken wie er (opnieuw) kampioen zou worden. Guido Cleassens won de sprint en Luc Verheijen werd tweede.  Maurice Chatrer won de sprint van het peloton en werd derde. Als eerste Nederlander bevestigde hij daarmee zijn leidende positie in het klassement. Helaas werd de voorbereiding op de sprint ontsiert door een valpartij, waarvan Leon van Vught het belangrijkste slachtoffer werd.

BWF Amateurs   Marcel van der Poel regelt een treintje .

Door: Marino van den Berg.  Guus de Grauw laat de laatste tijd al vaker van zich spreken en ook in Chaam liet hij enkele ronden lang zien hoe hard hij alleen kan rijden. Daarachter probeerde zijn ploeggenoten om de vlucht te beschermen maar er waren voldoende renners die toch allemaal van voren wilde blijven. Nadat Guus weer door het peloton was teruggepakt bleef de wedstrijd erg actief met een nadrukkelijke rol voor de de Bruijn ploeg. Marcel van der Poel gaf het sein voor de juiste ontsnapping. Rafaël Gabriëls, René Vrins en jan Sanders sloten aan. Omdat de laatst vernoemden allen geen BWF licentiehouder zijn, ging Marcel van der Poel onbedreigd op de titel af. Jochem van der Doelen en Johan Pemen probeerde het gat naar de snelle trein te overbruggen maar zij kwamen te laat. In de laatste ronden kon je in de verte één renner zien die naar de twee achtervolgers probeerde te rijden. Dit ging met een snelheid die aan het ongeloof grensde. Bij doorkomst bleek dat het opnieuw Guus de Grauw was geweest maar ook hij was te laat. De wedstrijd werd gewonnen door René Vrins, voor Jan Sanders en Rafaël Gabnriëls. Marcel van der Poel was de eerst aankomende BWF licentiehouder en werd dus BWF kampioen. De achtervolgende Jochem van der Doelen en Johan Pemen werden respectievelijk tweede en derde op het kampioenschap.