Helaas heeft het verslag even op zich laten wachten. Het voordeel is echter dat het nu ook erg volledig is en we een aantal nieuwe correspondenten hebben gevonden. Prachtige verhalen uit de koers zelf en een uitdaging voor de andere renners om ook eens wat in te sturen. Ondertussen zijn de foto's en klassementen ook bijgewerkt.

BWF 50+ Revanche voor Peter van der Geest

Door Pieter Griep; Vrijwel windstil en een zonnetje aan de hemel. Het is nog vroeg maar de temperatuur is al ok. Met 44 vertrekkers aan de start. Maar waar zijn aan aantal  kleppers? Geen Ad van Broekhoven, Kees Christianen, Alfons van Geel of kersverse BWF kampioen René Haast. Is er ergens anders ook een koers? Wel van de partij zijn Ad Prinsen, Peter van der Geest en Cees van Rijsbergen. Ook Theo van Mook gesignaleerd en Eric van Oorschot.De eerste ronden gaan in een redelijk aanvaardbaar tempo. Voor velen wel zo prettig. Eén man, ik dacht Gerard van Raak, peert er vanaf de eerste ronde tussenuit en neemt een aanzienlijke  voorsprong.  Maar na een ronde of 4  komt er reactie vanuit het peloton en rijden we op een lint . Het zijn vooral de mannen van de zwarte brigade (Dennis Hekwerken) waarbij overigens Dick van Loon in een witte outfit rijdt, aangevuld met enkele individuen die het tempo de hoogte in gooien. Gerard  is er aan voor de moeite en paar ronden later breekt het peloton. De 8- koppige kopgroep bestaande uit Peter van der Geest, Ad Prinsen, Charles Dietvorst, Rick Borremans, Francois Raeymaekers, Dick van Loon, Johan Gommers en Eric van Oorschot is weg.  Het goede afstopwerk van ik  vermoed André Klep  doet de rest. Al gauw neemt de kopgroep dan ook een beslissende voorsprong. De achtervolgers komen er niet meer aan te pas. Niet willen of niet kunnen, feit is dat er van en georganiseerde jacht geen sprake is. En dat is toch wel jammer. Na enige strubbelingen breekt ook het peloton in twee stukken. Helaas reed ik te ver achterin en waren de benen een beetje leeg. De kopgroep werkt goed samen en zet de derde groep vlak voor tijd nog op een ronde. Dat leidt jammer genoeg tot verwarring omdat twee ronden daarvoor de gedubbelde renners uit koers moesten. Daardoor is er vanaf plek 29 ook geen klassering opgemaakt. Jammer maar helaas.  Vervolgens  springt Peter van der Geest uit de kopgroep weg en soleert met nog twee ronden te gaan naar een welverdiende overwinning. Ad prinsen schudt zijn medevluchters in de laatste ronde af en wordt tweede. De sprint om de derde plaats tussen Charles Dietvorst en Rick Borremans  wordt gewonnen door Charles. De teleurstelling bij Rick was groot getuige zijn oerschreeuw bij het passeren van de meet.

BWF 50- 1 Nederlander klopt 2 Belgen

Door Marino van den Berg; Vier en vijftig renners die op een aangepast parcours van start gingen. Op het laatste moment bleek de Karwei namelijk een koopzondag te hebben en werd er gekozen voor het binnenparcours met wat extra bochten. Al vroeg in de wedstrijd maakte vijf renners dankbaar gebruik van de mogelijkheid om snel uit beeld te zijn. Antoon Roks, Frank Mertens, Marc Ceusters, Stefan Audnaerd en Peter de Weert bleven uit de greep van het peloton. Antoon Roks zorgde wel dat de zege in Nederland bleef, door Frank en Marc te kloppen in de sprint. Daar achter won Maurice Chatrer weer maar eens de pelotonsspurt.

BWF Amateurs Schrijven ook zelf

Door Jeroen Rovers; Het was weer zo'n twijfeldag vandaag. Vanmorgen op de buienradar leek het er al niet goed uit te zien. Om die reden de fiets uit de schuur gepakt en zo'n anderhalf uur in het warme zonnetje met een gematigd tempo een rondje gaan rijden. Thuisgekomen dacht ik te kunnen concluderen dat de regen toch nog wel eventjes weg zou blijven, zodat starten op het Moleneind toch opnieuw een optie werd. Zo gezegd, zo gedaan, maar met die beperking dat ik af zou stappen als het zou toch zou gaan regenen, want dat er toch iets op komst was, viel duidelijk te merken aan de toegenomen bewolking en wind. De opkomst was met een man of 25 aan de magere kant, maar nadat de start gegeven was ontbrandde de strijd meteen. Vooral Guus de Graauw trok zo fel van leer dat er meteen allerlei gaten vielen in de groep. Gedurende de eerste drie ronden gebeurde er van alles. Iedereen leek te weten dat ze er snel bij moesten zijn vandaag. Na die 3 ronden trokken de stofwolken op en reden er 8 man aan de leiding; de Graauw, Patrick Verdonck, Adrie Voogt, Marcel van der Poel, Martien van der Meijden, Stefan Koevoets en ik. De 8^e man moest ons een aantal rondes later laten gaan, zodat we met zevenen overbleven. Ondertussen was de regen intensiever geworden. Al van bij de start regende het al heel lichtjes, dit in tegenstelling tot mijn verwachting. Afstappen deed ik toch maar niet, omdat ik in de kopgroep zat en we al een seconde of 30-40 voorsprong gepakt hadden. Als niet-regen-rijder (totaal geen vertrouwen in de bochten) zette ik me daarom achteraan en hoopte maar dat het snel weer droog zou worden. Ondertussen draaiden de 6 anderen rond en nadat de voorsprong eerst wat teruggelopen was, nam die later weer toe tot 1 minuut. Tegen het einde van de wedstrijd klaarde het weer op. Voor mezelf had ik toen al besloten de medevluchters niet te bedonderen door alsnog voor de hoogste prijzen mee te gaan doen. Op een ronde of 5 voor het einde brak de kopgroep in tweeën zonder dat er gedemarreerd werd. De Graauw, Koevoets en van der Meijden namen een kleine voorsprong, Verdonck en van der Poel konden nog naar de 3 toespringen zodat Voogt (die op was) en ik achterbleven. Dat was een goed scenario. De vijf vooraan bleven ook in de resterende rondjes bij elkaar en na een vanuit de laatste bocht door hem zelf ingezette sprint wist Koevoets de zege voor zich op te eisen voor Verdonck en de Graauw