In Rijsbergen weten ze hoe je een koers moet organiseren en dat was weer duidelijk te merken. Volop premies, een goeie opkomst, een selectief rondje en zelfs de dreigende donkere regenwolken wisten ze net noordelijk van Breda te houden. De geluidsinstallatie kreeg het zelfs nog te warm, waardoor er even geen geluid was bij de aankomst van de 50min maar verder liep alles op rolletjes. Bij de 50+ schreven er 45 renners in (waarvan drie dames) en bij de 50min zelfs 91 renners.

Bij de 50plus gooide Ad Valentijn meteen de knuppel in het hoenderhoek met een korte solo. Ad was incognito want hij droeg geen BWF kampioenstrui (foei Ad!!). Men had echter snel genoeg door dat deze vlieger niet al te veel ruimte moest krijgen. Ronnie van Tetering was één van de weinige met korte broek en korte mouwen. Hij reed zich warm met een solo van ruim twee ronden. Helaas te weinig voor de leidersprijs maar wel goed voor een mooie premie. Kees Christianen volgde zijn voorbeeld met een korte solo en dat leverde hem uiteindelijk wel de leidersprijs op. Het bleef steeds weer bij elkaar komen en uiteindelijk spurtte er een klein groepje net voor peloton uit. Guido Claessens won voor Ad Valentijn en Jack de Klerk. Inge Klep pakte de bloemen bij de dames. Nog wel het vermelden waard dat de BWF dit jaar een unicum kent met een dame BWF licentiehouder. Hanne van Gils staat al vanaf de trainingsritten trouw aan de start om als BWF dame iedere keer wat verder in de koers mee te komen. Zou zij de eerste dame BWF kampioen kunnen worden?

Zoals gesteld, liefst 91 vertrekkers bij de 50min en die lieten er geen gras over groeien. Christof Smits ging meteen alleen aan de haal en al snel volgde tien medevluchters zijn voorbeeld. Deze groep van elf liep gestaag uit en het was duidelijk dat het peloton het nakijken had. In de laatste ronde reed een drietal weg uit de kopgroep van elf en die gingen voor de overwinning. Jochem van der Doelen liet duidelijk zien dat hij regerend BWF kampioen is en won duidelijk de sprint voor Cristof Smits en Marco Wesseling. Cristof had in het begin wellicht wat te veel energie verbruikt maar pakte daardoor wel de leidersprijs. Achter dit drietal won John de Leeuw de sprint van de rest van de kopgroep. Net voor de aankomst was er in het heetst van de strijd (om de troostprijzen) nog een valpartij in het peloton met uiteindelijk meer materiele dan fysieke schade.