Het is half april als de koers op de wielerbaan van Pijnenburg verreden wordt, maar de temperaturen lijken nog het meest op die van eind februari....

Kou en enige nattigheid hielden nogal wat renners thuis, maar dat was ten onrechte. Organisator Vincent van Wersch had de prijzen- en premiepot goed gevuld en het wedstrijdverloop liet zien dat iedereen daar het maximale uit had kunnen halen.

50+

Er viel bij een hoog tempo en een straf windje weinig weg te rijden, dus het meeste gebeurde aan de achterzijde van het peloton, alwaar de poort bij iedere versnelling wijd open ging. Vooraan had Alfons van Geel het verhaal van de leidersprijs echter goed begrepen en zorgde hij er zowat tien ronden aan een stuk voor dat hij als eerste over de lijn kwam. Ad Haarbosch had de strijd toen na twee keer lek al moeten staken. Peter van der Geest sleurde regelmatig op kop, reed af en toe ook wat meters weg, maar werd ook steeds weer tot de orde geroepen. Het peloton brak aanvankelijk, maar later kwam alles toch weer samen en moest er voor de zege gespurt worden. Kees Christianen kwam als eerste uit de laatste scherpe bocht en trok de spurt op gang.Jack de Klerk en Guido Claessens kwamen daar goed overheen, gevolgd door nog zeven man en Guido leek op een zekere overwinning af te stevenen toen de ketting tot tweemaal toe oversloeg op de elf. Tja Guido, de elf slijt als je er te vaak op rijdt... Christ de Baat had het beste en de ultieme jump voor het laatst bewaard en won duidelijk. Guido Claessens werd tweede en Jack de Klerk pakte alweer voor de derde keer dit seizoen een derde plaats. De vette leidersprijs was voor Alfons van Geel.

50-

Dat verhaal van de leidersprijs had ook Niky Deijkers in de oren geknoopt. Hij demarreerde vroeg, en reed vervolgens tot en met ronde negen alleen op kop. Kijk, dat tikt aan. Net als bij de 50+ waren er ook toen al pechvogels. Zo blijkt ook een duur Cannondale Holloway crankstel te kunnen loskomen en moet je als renner op zoek naar een hele grote imbus om 'm weer vast te zetten. Intussen ging de koers door en lukte het ineens een drietal om te ontsnappen. Op een heel slim moment: vlak voor een premiespurt maakten de drie zich los, gingen vol door op de streep, waarna de twee eersten van het peloton, onder wie de later met kramp uitgevallen Marcel van Esch, zich de longen uit het lijf sprintten voor de twee resterende prijzen, en na die te hebben binnengehaald, zich lekker lieten terugzakken op het zadel, en weg waren de drie: Ronald Kolkman, Pieter Moes en thuisrijder Ruben van Kempen. Enkele ronden verder realiseerde Niky Deijkers zich dat zijn leidersprijs alsnog in gevaar zou kunnen komen, en gaf hij de aanzet tot een achtervolging met een groep van drie, waarin ook Teun Forschelen en Christiaan Hak van de partij waren. Die groep kwam op 20 seconden, op 15 seconden, maar toen was het ook twee ronden voor het einde. Het bleef 15 seconden, en tot grote vreugde van het Tilburgse publiek bleek Ruben van Kempen de rapste.Teun Forschelen, eveneens uit Tilburg, won de sprint van het volgende trio, terwijl Berco van Gool knap bijna twee ronden solo reed om de zevende plek binnen te halen. Daarachter liet Leon van Vugt, ondanks alle waarschuwingskreten langs de kant, zich net de achtste plaats afsnoepen door Paul Hanifer uit, jawel....Tilburg. Niky Deijkers was uiteindelijk voldoende vaak als eerste de meet gepasseerd om de leidersprijs te pakken.

Wie trouwens geinteresseerd is in het "Rondje van Pijnenburg" is van harte welkom op https://www.facebook.com/rondjevanpijnenburg