Vanuit het vertrek werd er hard gekoerst en dat resulteerde al vrij vroeg in de wedstrijd tot een kopgroep van 9 renners. Alleen Andre Maurer en Ad van Broekhoven lukte het om samen vanuit het peoton een geslaagde oversteek te maken en aansluiting te vinden. Het begon gelijk goed te draaien en de beslissing was gevallen.  Theo van Dongen, Jack de Klerk, Jan Gommers, Guido Claessens, Alexander Picard, Herbert van Plateringen, Jan Janssen, Bert Kremer, Philip de la Montagne, Ad van Broekhoven en Andre Maurer werkten goed samen en slaagden er zelfs in iets na half koers het peloton te dubbelen. Toen het peloton was afgesprint ontstond een kat en muis spel bij de koplopers. Ad van Broekhoven zette een aanval in maar blokkeerde vrij snel, waarna Philip de la Montagne er hard overheen kwam. Alleen Guido Claessens kon nog aansluiten en was blij dat hij kon volgen. Philip de la Montagne bekroonde zijn ijzersterke laatste 2 ronden met de overwinning. Bert Kremer won de sprint van de rest van de kopgroep.